Πέμπτη, 28 Φεβρουαρίου 2008

Σαβίνα Γιαννάτου, Φλώρος Φλωρίδης Τετ27Φεβ08, Μύλος

ΓΡΑΦΕΙ ΚΑΙ ΦΩΤΟ-ΓΡΑΦΕΙ Ο ΝΑΣΟΣ ΑΒΔΑΡΜΑΝΗΣΣυναυλία για μια φωνή και ένα όργανο ή συναυλία για δύο όργανα; Όπως και να το δεις, όταν στη θέση της φωνής είναι η φωνή της Σαβίνας Γιαννάτου, και τα δύο ισχύουν. Οι συναυλίες της αποτελούν μια ιδιαίτερα παράξενη και ιδιότυπη μουσική αλλά και ηχητική εμπειρία. Η φωνή της δραπέτης από το τυπικό πλαίσιο της απόδοσης λέξεων σε τραγούδι. Αργέχονοι φωνητικοί ήχοι, άναρθρα λόγια, κραυγές και ψίθυροι, γρυλισμοί και ανάσες, στίχοι σε μια γλώσσα η οποία είναι εντελώς αυτοσχεδιαστική τη στιγμή της συναυλίας και πηγάζει κατευθείαν από το υποσυνείδητο της Σαβίνας. Φωνή αξιοζήλευτη και αβίαστη, τεχνική αρτιότατη και ερμηνείες υποδειγματικές. Ο Φλώρος Φλωρίδης στο σαξόφωνο και στο κλαρινέτο να συνοδεύει με τον αρμονικότερο τρόπο τις εντελώς ατονικές διαθέσεις (ωραία αντίφαση ε;) της Γιαννάτου, και η αίσθηση που γεννιέται από αυτήν τη σύμπραξη ονειρική, μα ταυτόχρονα να φλερτάρει και με τον εφιάλτη. Το σίγουρο είναι πως καταφέρνουν να δημιουργούν μια απόλυτα μυσταγωγική αίσθηση.

Μου άρεσε το live (δεν ήταν κάτι καινούριο για μένα, είχα δει τη Γιαννάτου και πέρυσι τον Μάρτιο στο Ξυλουργείο με ένα παρόμοιο μουσικό σχήμα), όμως παράλληλα και οι δύο συναυλίες με γέμισαν, εκτός από θαυμασμό για το αποτέλεσμα, και με μερικές σκέψεις προβληματισμού. Ομολογουμένως αξιοζήλευτοι και αξιοθαύμαστοι οι πειραματισμοί και οι αυτοσχεδιασμοί της φωνής, οι οποίοι τις περισσότερες φορές αγγίζουν τα όρια της έκτασης της ανθρώπινης φωνής, όμως, όταν αυτοί διαρκούν καθόλη τη διάρκεια της συναυλίας, μήπως τελικά καταλήγουν να γίνονται λιγάκι και αυτοσκοπός, με αποτέλεσμα να χάνουν τη δύναμη και κυρίως την ουσία τους; Το σκέφτομαι αυτό, γιατί με γοητεύει αφάνταστα, όταν αυτοί έχουν λόγο ύπαρξης, όπως για παράδειγμα σε ένα τραγούδι από το νέο της cd, όπου σε μια κυκλική και επαναλαμβανόμενη ιστορία χωρίς τέλος, η αφήγηση σταδιακά αποκτά ταχύτητα καταλήγοντας στο τέλος οι λέξεις να γίνονται κραυγές και άναρθροι ήχοι, αποδίδοντας έτσι με έναν άκρως ευφάνταστο τρόπο την ταχύτητα της αφήγησης.Θα ήθελα κάποια στιγμή, μιας και ως τώρα δεν είχα την ευκαιρία να το κάνω, να την δω και με ένα πιο συμβατικό μουσικό σχήμα (σε σχέση πάντα με την παρούσα συναυλία), όπως για παράδειγμα με τους Primavera in Salonico, για να ζήσω από κοντά και τις ερμηνείες της σε αρμονικά τραγούδια με στίχους. Αυτό, όμως, για το οποίο είμαι βέβαιος, είναι ότι κάποια στιγμή θα ήθελα να δω τη Σαβίνα Γιαννάτου να δοκιμάζει τη φωνή της σε ένα σχήμα που θα την οδηγεί σε πιο ροκ ηλεκτρικά μουσικά μονοπάτια. Ελπίζω σύντομα να αποφασίσει το κάνει, μιας και διαθέτει μία από τις πιο άρτιες, δυνατές αλλά και ευέλικτες γυναικείες φωνές στον ελληνικό χώρο. Το θεωρώ σχεδόν δεδομένο πως το αποτέλεσμα θα είναι άκρως ενδιαφέρον!

Τρίτη, 26 Φεβρουαρίου 2008

ΣΑΒΙΝΑ to be interviewed

Εγώ (ναι, σιγά μην είμαι ο μόνος) θα ήθελα να την έβλεπα κιόλας. Γιατί, όσο μ’ αρέσει να την ακούω, άλλο τόσο μ’ αρέσει να την βλέπω. Θα πρέπει, όμως, να αρκεστώ στο να την ακούσω, όπως όλοι όσοι μάς τιμήσουν με την προσοχή τους.

Η Σαβίνα Γιαννάτου (με δύο ΝΝ, κι ένα Β) σε λάηβ από τηλεφώνου συνέντευξη σήμερα τα μεσάνυχτα στα δΓιαμάντΓια.Η Σαβίνα Γιαννάτου, μαζί με έναν ακόμα μεγάλο, επίσης αυτόνομο, ανεξάρτητο και ακατάταχτο εκ συνειδήσεως, τον Φλώρο Φλωρίδη, στο ΞΥΛΟΥΡΓΕΙΟ, την Τετάρτη (αύριο βράδυ) 27 Φεβρουαρίου 2008.

ΓΣ


Παρασκευή, 22 Φεβρουαρίου 2008

2L8 στα ‘δΓιαμάντΓια’, μεσάνυχτα Πέμπτης21Φεβ08: φωτογραφικό άλμπουμ + μερικές επεξηγήσεις

AΠΟ ΤΟ 1995, έτος πρώτης εμφανίσεως της εκπομπής στον 102 τής ΕΡΤ3, μέχρι σήμερα, μια σειρά πολυαγαποιημένων τραγουδοποιών έχει δράσει live (unplugged, στη συντριπτική πλειονότητα) στα ‘δΓιαμάντΓια’. Ο Stefan Big Sleep. O Ντίνος Σαδίκης. Οι Κάθοδοι των Μυρίων. Οι Film. Τα Μωρά τού Στέλιου. ΠΧοιοι άλλοι; Κάτσε, να θυμηθώ. Ο επεξεργαστής δουλεύει. Α! Ο Στόικος με την τρομπέτα του. Η Σεμέλη (Ταγαρά). Oι δύο Underwater Chess. Η/Οι Ροδάμα έγραψαν ένα ειδικό σέσΧιον για μας, σε στούντΓιο εκτός ΕΡΤ. Ο Steve Wynn (ως Dusty) το ίδΓιο. Οριζμένες, ευτυχώς καμιά δΓυο μονάχα, από αυτές τις ηχογραφήσεις ούτε κι εγώ τις έχω. Αλλά παραμένει όνειρο (και στόχος ζωής) να συγκεντρωθούν όλες, καθώς και οι μελλούμενες, σε ένα σιντί, που με κάπΧοιον τρόπο, θα κυκλοφορήσει. Ωραία θα ήταν να υλοποιηθεί αυτή η προοπτική, αφού έχω πάρει σύνταξη (αν ζήσω τόσα χρόνια…), και γιατί τότε -υποτίθεται- θα έχω απόθεμα χρόνου, και γιατί, στο μεταξύ, το στοκάκι αυτό των unplugged θα έχει αποχτήσει ακόμη μεγαλύτερη αξία.
Εδώ και καν’ναν μήνα, ο Μουχλαλούλουδας με τον Zpi, θεμέλιοι λίθοι αναντικατάστατοι του αδαμαντικού οικοδομήματος, έριξαν την ιδέα να παίξει λάηβ στον αέρα των ‘δΓιαμαντΓιών’, στον 95,8 ο Κώστας 2L8 Βοζίκης. Συμφώνησα, χωρίζ δεύτερη κουβέντα. ΔΓιάφοροι αστάθμητοι παράγοντες μπήκαν στη μέση, κι όλο αναβαλλόταν το unpluggedάκι τού Βοζίκη. Μια ο Ράπαντας δεν είχε βάρδΓια (ήθελα οπωζδήποτε τον Οδυσσέα στην κονσόλα, για ένα κατεβατό από προτερήματά του). Μια ο Βοζί αρρώσταινε. Ε, με έπΧιασε και μένα η μυστικοπάθΧεια, και αποφάσισα να μην προαναγγείλω το λάηβ τoύ 2L8 στην εκπομπήξ. Mόνο ο Ζπάης το προμόταρε λιτά (όπως άρμοζε) από τη ...χώρα του. Και μόνο από το newsletter των 2L8 ...δΓιέρρευσε (ορθώς, πολύ ορθώς).
Το λαηβάκιον είχε οριστεί για τα μεσάνυχτα Πέμπτης, 21 Φεβρουαρίου 2008. Μια ώρα πριν να μπούμε στο στούντΓιο για να το κάνουμε, όλα κινδύνεψαν να τιναχτούν στον αέρα. Μα εγώ, μέσα μου, είχα τη βεβαιότητα ότι ό,τι είναι γραφτό να γίνει πίσω δεν γυρίζει και δεν ματαιώνεται.
Ο Βοζίκης στάθηκε μια μικρή αποκάλυψη. Δεν τον περίμενα τόσο τεχνίτη στο να μεταδίδει συναίσθημα. Δικαίωσε την παρουσία του, παίζοντας τρία τραγούδια [1.‘Josephine’-πΧιάνο, φωνή, 2.‘Excuse me, but I just have to explode’-ακουστική κιθάρα, φωνή, αυτά τα δύο από το επερχόμενο 2L8, το οποίο θα λέγεται ‘He & she, angry enough to keep loving in the Dark Ages’, κι ένα τρίτο, ακυκλοφόρητο (ανύπαρχτη λέξη) και 3.ατιτλοφόρητο, που δεν έχει, λέει, ερμηνεύσει πουθενά αλλού-ακουστική κιθάρα, φωνή]. Α, κι ένα τέταρτο, αν υπολογίσουμε ότι με συνόδεψε, πειραματικά και αυτοσχεδΓιαστικά, στη μείον-μία-χορδή κιθάρα, σε ένα παλιό σουξέ, γραμμένο από τον ΧατζηνάσΧιο (μπλιαχ!), αλλά δοξαζμένο από τον ΔΓιονυσίου (yeah!), το οποίο επιτέλους τραγούδησα δημοσίως! Απωθημένα είναι αυτά.
Ανεπιτήδευτος και συνάμα φιλοσοφημένος βγήκε ο Βοζί και στη συζήτηση, που είχαμε στον αέρα, ανάμεσα στα τραγούδΓια.
Από το κοντρόλ ρουμ, ο Οδυσσέας Ράπαντας έδινε το δικό του σόου. Μακάρι να μην δΓιαβρωθείς ποτέ από τον ερτατζίδικο δημοσΧιοϋπαλληλιζμό, Οδ. Αν και δεν κινδυνεύεις εσύ… Ο Νάσος, πΧιο πολύ από ποτέ, αποτύπωσε την ουσία τής βραδΓιάς. Δεν ξέρω τι σκατά κάνει αυτό το παιδί, και πώς καλλιεργεί το φωτογραφικό ένστιχτό του, αλλά οι βολές του πετυχαίνουν ακριβώς πάνω στον στόχο. Ο Να ανέβασε κι ένα σουβενιρίσΧιο βιντεάκι. Κάπου. Ας το βρει όπΧοιος θέλει. Όλα στο πΧιάτο δεν γουστάρω να τα σερβίρω, κι ούτε δΓιανύω φάση δΓιαφήμισης. Κακώς, το παραδέχομαι, αλλά έτσι νιώθω εδώ και λίγο καιρό.












Συγχαρητήρια από μένα σε όσους συνέβαλαν στο σέσΧιον. Ευγνωμοσύνη από μένα σε όσους συνέβαλαν στο σέσΧιον. Ευγνωμοσύνη από όσους συνέβαλαν στο σέσΧιον σε όσους ενώθηκαν μαζί μας ραδΓιοφωνικά.

Γιάννης Γ. Σημαντήρας
Φωτογραφίες: Νάσος Αβδαρμάνης

Δευτέρα, 18 Φεβρουαρίου 2008

Lost Bodies, Eightball, Θεσσαλονίκη, Σάββατο16Φεβ08


εικόνες (δακρυζμένες --θαύμα!): Νάσος Αβδαρμάνης-Ικτερουλιάνης

λέξεις: Xαρά Αξούριστου-Καραγαβριηλίδου+ελάχιστες τσόντες: Γιάννης Shemanτήρας

Με τρεμάμενο χέρι, πληκτρολογώ τα παρακάτω, γι’ αυτό και ίσως είναι δυσανάγνωστη η πληκτρολόγησή μου:
Στον ιερό ναό τής ‘Οκταμπόλου τής Σαλονικιάς’, αποκαλύφτηκε σ’ εμένα, την ανάξια, το όραμα!
Είδα Κορμιά, που θεωρούνταν Χαμένα από καιρό! Είδα την Παναγία (ένας την νόμισε για κάπΧοια Πελαγία --χα!) να παίζει πλήκτρα, κι έναν μοναχό να παίζει βιολί! Ο Άγιος Αθανάσιος, που έψελνε, είχε έναν σταυρό -να!- (μετά συγχωρήσεως, κολάζομαι κιόλας...) να κρέμεται από το ...λαιμουδάκι του. Ούτε ο Ικτερτουλιάνης δεν πίστευε στο -δεξί- μάτι του, γι’ αυτά που αξιωθήκαμε να παρακολουθήσουμε. ΘΑΥΜΑ, ΣΑΣ ΛΕΩ, ΘΑΥΜΑ!
Σας τ’ ορκίζουμαι, φιλώ το σταυρό τού Θάνου!

η μέχρι πρότινος ΧΞ, και από δω και στο εξής Χαρίκλεια η Ικτερομάρτυρας.

Thanos: THE undisputable metal God!

καθένας κουβαλάει τον σταυρό του (δε γαμιέται)...
o δύστυχος και ανυποψίαστος guitar-man δέχεται τη γροθΧιά τού Θα!

...αινείτε Αυτόν, εν χορδαίς

...και εν στολαίς

Lost Bodies unplugged!

Sheman: κομμώσεις Gillette Fusion Power (Stealh), φούτερ φλις Marks&Spencer

βαρΓιέμαι να βρίσκω υπότιτλο

ρε σεις, αυτοί, σε λίγο, θα μας πάρουνε τα σκαλπ!

« ― πού στα τσακίδΓια έπεσε η πένα μου;»

πανοραμική θέα (από τον ιπτάμενο photoman, Νάσο)

already sold through ebay for $10,000

aρκετά, ρε μαλάκες, με τα γέλια και τιζ μαλακίεζ σας!
(Χα Ξου, Sheman, Tanos-όπωζλέμεtenkyou)

Δευτέρα, 11 Φεβρουαρίου 2008

Ποίημα (δΓιότι ζήλεψα)



Απ' τη στρατευμένη συλλογή μου "Εκ των ουκ Άλεφ" δημοσιεύω ομότιτλο ποιηματάριο. Ας με συλλάβουν κάποτε γi' αυτό μπας κι έτσι γίνω δΓιάσημος (που ξέρεις, μπορεί να φτάσω μέχρι και Σημαντ-ήρωας).

Εκ των ουκ Άλεφ


Σήκωσε το φουστάνι σου να δω


τον ξεχορταριαΖμένο μου εαυτό

αυτόν που ηδονικά μαγάρισαν

ξουράφια της εξουσίας


Άγγελος Μάρκος (15/2/2007)


Κυριακή, 10 Φεβρουαρίου 2008

λήθης συνέχεια


εκ μεταφοράς από το www.ikteroi.net

H θύμησή τους, όμως, φαίνεται, πονά·

πληγώνει και ματώνει.

Κάλλιο χορταρΓιαζμένα μνήματα,

παρά ένα τυπικό κεράκι.

Γιάννης Σημαντήρας, Θεσσαλονίκη, 22 Μαΐου 1994

Δευτέρα, 4 Φεβρουαρίου 2008

it takes two

ΠΡΟΒΑΛΛΕΤΑΙ ΣΗΜΕΡΟΝ στον (γουεμπικόν) κινηματογράφον http://eleu8eroi.blogspot.com/2008/02/stage-performances.html η ταινία ΔΥΟ, δημιουργημένη από τον Σίμο FreeriΔer, με ερμηνείες τού ίδΓιου και της Χα Ξου. Και με ένα sounΔtrack να το πΧιεις στο ποτήρι. Μην πω τι κάνει η μάνα αυτού που δεν θα την παρακολουθήσει τώρα! Θα πω μόνον ότι δύο αστέρες έχουν ήδη γεννηθεί.
Photobucket
Ο μπλογκίσκοζ μας, συναρπαζμένος, προσυπογράφει, συγχαίρει, συνιστά!

ΓΣ

Παρασκευή, 1 Φεβρουαρίου 2008

Γενάρης08: περίληψη δράσης

ΞΗΜΕΡΩΝΟΝΤΑΣ ΠΕΜΠΤΗ 10 ΙΑΝΟΥΑΡΙΟΥ, ΠΡΩΤΟΜΠΑΙΝΕΙ ΣΤΗΝ PLAYLISTA MAΣ η συλλογή τού Silver Dollar και της Lights Parade Productions, ‘Stars of a Happy Family, 2’. Kινούμενη σε desert και stoner rock μονοπάτια και με συμμετοχές από πολλές γωνιές τού Πλανήτη (μέχρι και οι πρωτοκλασάτοι Hermano παίρνουν μέρος), τραβά δικαίως την προσοχή μας. Έκδοση αυστηρώς 600 αντιτύπων, αριθμημένων στο χέρι. Όποιος πρόλαβε το cd προμηθεύτηκε (δωρεάν από το Silver Dollar, Εθνικής Αμύνης, Θεσσαλονίκη). Ό,τι οι άλλες εκπομπές δεν παίρνουν καν μυρουδιά για μας είναι βούτυρο στο ψωμί μας (το ’χουμε ξαναπεί αυτό;). Την επόμενη βραδιά, χαρίζουμε κι ένα αντίτυπο της συλλογής, σουβενίρ από τα ‘διαμάντια’.
Τετάρτη, 16 Ιανουαρίου, ξεκινάμε τη μετάδοση των ηχητικών ID, που ηχογράφησε, στις ΗΠΑ, ειδικά για τα ‘διαμάντια’ και τον 95,8FM τής ΕΡΤ3, ο Paul Spencer! To ίδιο βράδυ, κοπιάζει από το στούντιο ο Moss Doe, του συγκροτήματος Jane Doe, από τη Θεσσαλονίκη, το οποίο η κοινότητα των μουσικόφιλων έχει αγκαλιάσει με ζεστή υποδοχή. Οι ψυχίατροι ξαπλώνουν τους ασθενείς τους στον καναπέ. Εμείς ανακρίναμε τον Moss στο όρθιο. Και βιντεοσκοπήσαμε την εκπομπή, όπως πράττουν οι ευσυνείδητοι αστυνομικοί. Και χαρίσαμε και προσκλήσεις για το λάηβ των Doe στο Ξυλουργείο (16ΙΑΝ) με τους Aleph.
Πέμπτη 17 Ιανουαρίου. Η προσφορά τής βραδιάς. Δωρεάν είσοδος στις συναυλίες των Fall (17IAN) και των Μωρών στη Φωτιά (18ΙΑΝ).
Τετάρτη 23 Ιανουαρίου. Μαζί μας στο στούντιο (όρθιος, εξυπακούεται) ο όλο φωτογένεια και χάρη Karrie White (Χρήστος Καριέτης). Συζήτηση (συνέντευξη την λεν άλλοι) και κέρδος για τυχερούς ακροατές μπλουζάκια και cd των Personality Crisis, στους οποίους ο KW παίζει κιθάρα. Την επόμενη βραδιά, οι Crisis δίνουν το release show τους στον ΜΥΛΟ, με αφορμή την κυκλοφορία τού ‘Invasion of the dead dolls’, του δεύτερου δίσκου τους (βλέπε εξώφυλλο στη φωτό). Εκτενής κάλυψη της συναυλίας τους στο www.diamonds958fm.net, το ηρωικό website μας. Για τον Φεβρουάριο, η εκπομπή έχει προγραμματίσει αποκλειστικές μεταδόσεις νέων συγκροτημάτων, τη μετάδοση τού δίσκου-επιστροφή ενός αγαπημένου ελληνικού συγκροτήματος, τη μετάδοση της επανακυκλοφορίας τού πρώτου άλμπουμ ενός ακόμα αγαπημένου ελληνικού γκρουπ και … και … ένα live-in-the-studio, που ακόμα το φυλάμε για έκπληξη.

Γιάννης Σημαντήρας