Πέμπτη, 12 Οκτωβρίου 2006

Γιάννης Αγγελάκας και οι Επισκέπτες στο Μύλο 07/09/06

Το Σάββατο 7 Σεπτεμβρίου 2006 και ώρα 22:00, κατασκοπευτικό κλιμάκιο της ΠαγκόΖμιας ΟικογένΙας ΔΓιαμαντΓιών αποτελούμενο από -τουλάχιστον- πέντε (5) άτομα, μέσα σε κλίμα απόλυτης μυστικό'ητας παρεισέφρησε στον χώρο της Αποθήκης του Μύλου της Θεσσαλονίκης, στην οποία το εν λόγω βράδυ λάμβανε χώρα συναυλία του γνωστού σεσημασμένου κακιτέχνη Γιάννη Αγγελάκα και της πολυπληθούς συμμορίας του, γνωστή ευρέως με την ονομασία "Επισκέπτες". Δύο χαλκέντερα ακραιφνή μέλη της ΟικογένΙας, η αξιότ ημιΧριστίνα Χάσου εξέχουσα συντάκτρια και μυστική κατάσκοπος, και ο σκηροπυρηνικακός αδερφός Mouxlaloulouda (ο οποίος ενίοτε για της ανάγκες της κατασκοπίας παρουσιάζεται και με άλλες κωδικές ονομασίες όπως Ανδρέας Βρωμίδης, Ελευθέριος Αρβανιτάκης, Χάρης Αλεξίου...) ανέλαβαν το προσήκον να μην χάσουν στιγμή από τα μάτΧια τους τον ανόσιο και βδελυρό κακιτέχνη και το σύνολο της κουστωδίας που τον πλαισΧίωνε, με σκοπό να συντάξουν λεπτομερέστατες αναφορές οι οποίες θα περιέγραφαν πλήρως κάθε κινήση τους. Τέλος ο γράφων, Náσος Τερτουλιάνης Αβδαρμάνης, επωμίστηκε την ευθύνη της φωτογραφικής τεκμηρίωσης των γεγονότων.

Ακουλουθούν οι 2 αναφορές συνοδευμένες με τα απαραί'ητα οπτικά πειστήρια όπως και μερικά παλαιότερα αποσπάσματα βίντεο από το site της αν-επίσημης οργάνωσης Αlltogethernow που ίδρυσε ο ίδιος ο Γιάννης Αγγελάκας, τα οποία ανοίγουν κλικάροντας πάνω στον τίτλο του τραγούδιων.
ΑΝΑΦΟΡΑ Νο1
Συντάκτης: Χριστίνα Χάσου.

Θα περίμενε κανείς ότι η τρίτη κατά σειρά εμφάνιση, από την κυκλοφορία του άλμπουμ "Από δω και πάνω", του Γιάννη Αγγελάκα με τον Ντίνο Σαδίκη και τους Επισκέπτες στο Μύλο, θα έμενε στο πλαίσΧιο του τετριμμένου και του αναμενόμενου. Ο πρώην frontman των Τρυπών όμως, μαζί με την all star ορχήστρα που έχει δημιουργήσει, μας επεφύλασσε μια πολύ ευχάριστη έκπληξη για το βράδυ του Σαββάτου. Ίσως επειδή το εν λόγω λάιβ "έκλεινε" την καλοκαιρινή περιοδεία του σχήματος. Το σίγουρο είναι, πάντως, πως ολόκληρο το στήσιμο της συναυλίας, από το συνολικό χρόνο διάρκειας ως τα guests, αντάμειψε και με το παραπάνω τους παρευρισκόμενους, ιδιαίτερα όσους είχαν απογοητευτεί από την ακύρωση λόγω βροχής στις 22/09, στη Βαβυλωνία.

Έντεκα παρά τέταρτο και στη σκηνή της Αποθήκης βγαίνει ο Βασίλης Γκουνταρούλης με τους μουσικούς του. Ακούγονται δύο κομμάτια από την πρώτη σόλο δισκογραφική του δουλειά, τα "Πικρό φιλί" και "Άσε με μόνο", και δύο ακόμα από την επερχόμενη. Οι γιγαντοοθόνες πίσω του εμφανίζουν εικόνες εναρμονισμένες με τη μουσική και τους στίχους. Η ανταπόκριση του κοινού μάλλον χλιαρή - άλλωστε βρισκόμαστε στην αρχή ακόμα.
Ακολουθεί ο Ντίνος Σαδίκης, με την κιθάρα και το κουτάλι -της σούπας, του γλυκού, θα σας γελάσω- ανα χείρας, και τη γνωστή κι αγαπημένη τριπλέτα τραγουδιών: "Απαισιόδοξο τραγουδάκι", "Χωρίς κανόνα"(βίντεο), "Χορός".


Μία περίπου ώρα από την έναρξη της συναυλίας ο Αγγελάκας μαζί με σύσσωμους τους Επισκέπτες και τον πανταχού παρόντα Σαδίκη αρχίζουν το δικό τους παιχνίδι... "Από δω και πάνω". Τα αίματα δεν αργούν ν' ανάψουν, αφού το τραγούδι - σουξέ του δίσκου "Σιγά μην κλάψω" (βίντεο) ακούγεται μέσα στο πρώτο δεκάλεπτο. Ο Αγγελάκας μαυροντυμένος όπως πάντα, χαλαρός, νηφάλιος και ευδιάθετος, συνδυάζει το "Αιρετικό" με ένα σχόλιο για τις Δημοτικές Εκλογές.

Ο Σαδίκης σε τρελά κέφια, δίνει μια ολόκληρη παράσταση μόνος του, πότε ανάμεσα στους μουσικούς και πότε στην αριστερή άκρη της σκηνής με το μπαγλαμαδάκι του. Οι Επισκέπτες συμμετέχουν με την ψυχή τους, εντυπωσιάζουν με την εξαιρετική τους απόδοση, σχεδόν απόλυτα πιστή στις εκτελέσεις του άλμπουμ, και ξεσηκώνουν το κοινό. Παραδόξως, το καθιερωμένο "ξύλο" είναι ελάχιστο, ακόμη και μπροστά στη σκηνή, παρά τον ενθουσιασμό που επικρατεί στους θεατές. Ο Αγγελάκας σε τέλεια επικοινωνία με το κοινό, κάποια στιγμή μοιράζει και φιλάκια, ενώ από κάτω ακούγονται σε όλους τους τόνους τα...
"IIII loooove you!"......

Το πρόγραμμα διαρκεί πάνω από δύο ώρες μαζί με τα δύο encore. Από Τρύπες παίζουν τα "Ακούω την αγάπη" και "Θ' ανατέλλω", και τελευταίο "Ο χαμένος τα παίρνει όλα". Στο τέλος οι μουσικοί αποχωρούν ένας - ένας, σχεδόν με το ζόρι, από τη σκηνή, εν μέσω επευφημιών, έχοντας παρουσιάσει μια θερμή, ατμοσφαιρική, απολαυστική συναυλία.

Συνολική διάρκεια: Πάνω από δυόμιση ώρες
Βαθμολογία: 9/10 (μοναδικό "μείον" τα μεγάλα κενά ανάμεσα στις εμφανίσεις των καλλιτεχνών.)
Παραλειπόμενα:
-Οι Επισκέπτες, αντίθετα απ' ό,τι συνήθως, ήταν ντυμένοι ανομοιόμορφα. Λίγοι μόνο τήρησαν το dress code της φόρμας εργασίας, αλλά σε πράσινο και όχι πορτοκαλί χρώμα. Κάποιοι μάλιστα δε φορούσαν μπλουζάκι κάτω από τη φόρμα...
-Καθώς το συγκρότημα εκτελούσε το "Ακούω την αγάπη", η μουσική σταμάτησε, και δύο μουσικοί από την κορυφή της σκηνής φώναξαν το ΠΑΟΚικό σύνθημα "Είμαι χάλια - είμαι χάλια, βλέπω έναν αετό με δυο κεφάλια", με τη θερμότατη συμμετοχή του Αγγελάκα και την παθιασμένη αντίδραση του κοινού.

-"Σταρ" της βραδιάς αναδείχθηκε ο Στέφανος Λαζαρίνος, εκείνος με το τεράστιο σαξόφωνο, που σχεδόν αποθεώθηκε από ορισμένους θεατές και λίγο πριν το τέλος χόρεψε μαζί με έναν άλλον μουσικό σε στυλ...










...Παπαρίζου!

Πιο χαμηλών τόνων, ο εμφανέστατα αδυνατισμένος Νίκος Βελιώτης πλαισιωμένος όπως πάντα από τους Φώτη Σιώτα και Δημήτρη Μπασλάμ.Πάντα τέτΧοια!
Χριστίνα Χάσου
11/10/2006



ΑΝΑΦΟΡΑ Νο2
Συντάκτης: Mouxlaloulouda

Χάιδεψε τις ψυχές μας, και κάθε στιγμή της συναυλίας ζήσαμε μια ολόκληρη ζωή. Άνοιξε την πόρτα της φαντασίας μας και καλωσόρισε το κέφι και πλήθος μοναδικών συναισθημάτων. Απολαύσαμε ένα απόλυτα ισορροπημένο χαρμάνι ερμηνευτικής και στιχουργικής δεξιοτεχνίας, μουσικής ποικιλομορφίας (τέτοιες ενορχηστρώσεις θα τις ζήλευε και ο Johnny Greenwood!) και χορταστικής οφθαλμολαγνείας [της κοιλίτσας του Στέφανου Λαζαρίνου, των χορευτικών (που ετοίμασε ειδικά για το show) του Αγγελάκα (με πρωτόγνωρη διάθεση για χορό, κουβέντα με το κοινό, κίνηση και χαμόγελα), των ανατροπών του φωτισμού!]


Ο Ντίνος Σαδίκης με την τριπλέτα "Απαισιόδοξο τραγουδάκι", "Χωρίς κανόνα"(βίντεο), "Χορός" μαγνήτισε το κοινό και έκαΜνε τα δευτερόλεπτα της διακοπής να μοιάζουν σαν κάποιος να διέκοψε την παροχή της καρδιάς με αίμα. Πολύ τρομακτικό ακούγεται αυτό οπότε... Cut. Το ξαναπάω από την αρχή... ή μάλλον οι υπογραμμισμένες λέξεις (λόγω του ότι δεν εμφανίζεται η μορφοποίηση, η υπογράμμιση ξεκινά από το και έκαμνε... και τελειώνει στο ...με αίμα) να διαγραφούν κατά την ανάγνωση. Οι πρώτες νότες των εγχόρδων ακούστηκαν στις 23:40 και σίγασαν 2 ώρες μετά, με ένα οργασμικό φινάλε πνευστών.

Τα τραγούδια χτίζονταν σταδιακά, με ηλεκτρονικές λούπες, drums και τύμπανα, βιολοντσέλα, ηλεκτρικές κιθάρες, τρομπέτες, μπαγλαμαδάκι, βοηθώντας στον εμπλουτισμό του ήχου και τη στιγμή που ξεπροβάλλε η φωνή του Αγγελάκα, τα φώτα να πέφτουν επάνω του χωρίς όμως αυτό να μας στερεί από τις πλούσιες ηχητικές εναλλαγές. Κάποιες φορές ξαπόσταιναν, κάποιες φορές μονοπωλούσαν τα τραγούδια.








Σε κάθε περίπτωση άκουσαν τις ευχές μας (και τις προσευχές μας θα πρόσθετα για μία συνάντηση που θα φυλακίζαμε μέσα μας για πάντα) και σαν άστρα ρίχτηκαν να ικανοποιήσουν τις επιθυμίες μας. Βέβαια, και το κοινό ανταπέδιδε με χειροκροτήματα και με κραυγές λατρείας (;). Συγχρονίστηκε στους ρυθμούς και απάντησε θετικά σε κάθε κάλεσμα για ανταπόκριση. Το setlist αναμενόμενο όπως και το encore. Στην δεύτερη επανεμφάνισή τους ξαναέπαιξαν τα "Αιρετικό" και "Σιγά μην κλάψω"(βίντεο). Άντε μετά να συμμαζέψεις την ευφορία σου! Επιτακτική η ανάγκη για νέα τραγούδια αλλά, αν πλησιάζουν σε ποιότητα αυτά του "Από 'δω και πάνω" και σε πρωτοτυπία αυτά του "Οι ανάσες των λύκων", (βίντεο) μπορούμε να περιμένουμε.

Φωτογραφίες: Νάσος Αβδαρμάνης

7 σχόλια:

ΠΡΕΖΑ TV είπε...

To cd το εχω λιωσει απο τοτε που το πηρα...!!!

Φένια είπε...

Καλά! Έτσι όπως το κάνατε, η ανταπόκριση μ` ενθουσίασε περισσότερο κι από τη συναυλία!

Εγώ, αν και όχι φαν του Αγγελάκα, οφείλω να παραδεχτώ ότι αυτό που παρακολουθήσαμε στις 7/9 στο ΜΥΛΟ ξεπερνούσε κάθε προσδοκία!
Νομίζω πως οι κακιτέχνες αντάμοιψαν το κοινό και με το παραπάνω. Τρομερή δουλειά και μπράβο σ` όλους τους.

Η όλη φάση έχει περιγραφεί άψογα από την Χριστίνα στο post και τα συναισθήματα και το πάθος που επικρατούσε ήταν ακριβώς όπως τα λέει ο Μουχλαλούλουδας.
Οι φωτογραφίες νομίζω το επιβεβαιώνουν απόλυτα!

Συγχαρητήρια ΔΓιαμαντόπαιδα!

ΥΓ: Ούτε συνεννοημένοι να ήσασταν κ. φωτογράφε με τους ανταποκριτές για τις φωτο που θα βγάζατε! Ακόμα κι αν τα πράττατε μαζί, δεν θα τα καταφέρνατε έτσι! Τέλειος συγχρονισμός θα λέγαμε, αν ήσασταν χορευτές!!!
ΥΓ2: Σημάν, θενξ για την πρόσκληση.
Μοναδική βραδιά και θα την είχα χάσει (καθότι, όπως προείπα, όχι φαν, δε νομίζω πως θα πήγαινα σε αντίθετη περίπτωση)

db είπε...

Συγχαρητήργια σας παιδγιά.Άπσογη η ανταπόκρισή σας!
Χριστινάκι, μου άρεσε το κείμενό σου.Αναλυτικότατο!Όπως ακριβώς το ζήσαμε!Γιατί λες ότι το κοινό ήταν χλιαρό απέναντι στον Γκουνταρούλη?Δεν θυμάσαι εκείνη την τύπισσα που μας τσάκισε στις ερωτήσεις για τον Βασιλάκη?(πώς λέγεται το,ανύπαρκτο γκρουπ του και τα συναφή).Χα χα!
Θα διαπρέψεις στο επάγγελμά σου ζουζούνα μου!
Μουχλαλούλουδα,πού ήσουν τρυπωμένος ?Ωραία η περιγραφή σου.Το έζησες κυργιολεκτικά!
Νάσοοο,οι φωτογραφίες σου είναι πραγματικά αριστούργημα.Όπως πάντα,διαυγέστατες!Ο Στεφανάρας μορφή ε?Ακόμη και οι σκηνές που επιλέγεις να φωτογραφήσεις,δεν είναι τυχαίες.
Να προσθέσω και εγώ η κάτι?Μου άρεσε η σεμνότητα του Γκουνταρούλη,η προσπάθεια του Σαδίκη να είναι δγιακριτικός(και όμως οι προβολείς και ο Αγγελάκας τον αποζητούσαν και δεν τον άφηναν να "κουρνιάσει".Τέλος ο Αγγελάκας με το "μακάρι" που μας απάντησε όταν τραγουδούσαμε όλοι μαζί "θ'ανατέλλω".
Υπέροχη βραδγιά.Thank you Yanni for free passing.
Μπράβο αδέρφχιααααα

boobiiis είπε...

Εύγε.

Πολύ καλή δουλειά-ανταπόκριση από την δημιουργική ομάδα των διαμαντιών. Τόσο καλή που (ειδικά όταν δεν υπάρχει νέα δισκογραφική δουλεία) σκέφτομαι : γιατί να πηγαίνω ξανά και ξανά στον ίδιο κακκιτέχνη; Αφού, παρακολουθώντας ένα και μόνο live του και ενσταλάζοντας (install) τα απαιτούμενα (εικόνα, ήχο) στην (άγνωστης χωρητικότητας) μνήμη μου,μπορώ, διαβάζοντας ανταποκρίσεις σαν κι αυτή, όχι μόνο να ανακαλώ αυτές τις μνήμες αλλά σε αλληλεπίδραση με τα ερεθίσματα που μεταδίδονται από τους συντάκτες, να αισθάνομαι ότι είμαι εκεί.
Το παραπάνω φαινόμενο θα μπορούσα να το ονομάσω με δύο λέξεις ως : «εικονική συναυλιακότητα»

Φένια είπε...

Ε ναι. Αλλά η αυτοπρόσωπη παρουσία, άλλο πράγμα!
Άψογη η ανταπόκριση, το έχω ήδη πει, αλλά η μυσταγωγία είναι αναντικατάστατη;-)

Χριστίνα είπε...

Εγώ τώρα τι παραπάνω να προσθέσω; Τα είπατε μΓια χαρά εσείς αδέρφΧια, και με το παραπάνω! Ωστόσο, φίλτατε Μουχλαλούλουδα, οφείλω να ομολογήσω πως έμεινα εκστατική από το πανέμορφο, αισθαντικό, ποιητικότατο κείμενό σας. Θα έλεγε κανείς πως καθένας από τους δΓυο μας κάλυψε μια διαφορετική πτυχή της συναυλίας: Εγώ τα εξωτέρικά τεκταινόμενα κι εσείς τα εσωτερικά, τα συναισθήματα που η συναυλία προκαλούσε στους θεατές. Νάσο, άκσιος, όπως πάντα! Τρέλα και το εισαγωγικό κείμενο και οι φωτογραφίες! Πού τα πετυχαίνεις τέτΧοια στιγμιότυπα βρε θηρίο; Ξεπέρασαν κάθε προΖδοκία μου (εκτός του ότι γέλασα με την ψυχή μου!)...

Ευχαριστώ για τα ενθαρρυντικά σας λόγια, δΓιαμαντάκια! Φιλιά σε όλους.

Ανώνυμος είπε...

ΥΠΕΡΟΧΟ και το ρεπορτάζ και οι Φωτογραφίες!!!
Μπράβο!!!